سقط جنین

با لحاظ قانون سقط جنین درمانی مصوب 1384/03/10 اقدام برای سقط جنین به صورت مجاز مشروط به موارد زیر است:

الف) تشخیص قطعی سه پزشک متخصص و تایید پزشک قانونی مبنی بر بیماری جنین که به علت عقب ماندگی یا ناقص الخلقه بودن موجب حرج مادر است و یا بیماری مادر که با تهدید جانی مادر توام باشد؛

ب)اقدام به سقط باید قبل از ولوج روح باشد. به عبارت دیگر، اقدام نسبت به سقط جنین باید نهایتاً تا چهار ماهگی جنین صورت پذیرد؛

ج) اقدام به سقط جنین نیازمند رضایت زن است.

در صورت وجود شرایط فوق، هیچ مسئولیت و مجازاتی متوجه ی پزشک مباشر(سقط کننده) و همچنین زن باردار نخواهد بود.

در صورت عدم رعایت این تعهدات، پزشک سقط کننده، به مجازات قید گردیده در ماده ی 624 قانون مجازات اسلامی کتاب تعزیرات محکوم می گردند. ماده عنوان می دارد:

«اگر طبیب یا ماما یا دارو فروش و اشخاصی که به عنوان طبابت یا مامایی یا جراحی یا دارو فروشی اقدام می کنند وسایل وسایل سقط جنین فراهم سازند و یا مباشرت به اسقاط نمایند به حبس از دو سال تا پنج سال محکوم خواهند شد و حکم به پرداخت دیه مطابق مقررات مربوط صورت خواهد پذیرفت»

مادری که شخصاً اقدام به سقط جنین خود نماید هیچ مجازاتی جز پرداخت دیه برای او در نظر گرفته نشده است. ماده ی 718 قانون مجازات اسلامی جدید، عنوان در این خصوص عنوان می دارد:

«هرگاه زنی جنین خود را در هر مرحله ای که باشد، به عمد، شبه عمد یا خطا از بین ببرد، دیه ی جنین حسب مورد توسط مرتکب یا عاقله ی او پرداخت می شود.»