در دوران نامزدی معمولاً میان دختر و پسر یا خانوادههای آنها هدایایی مانند طلا، انگشتر، ساعت، لباس، تلفن همراه یا سایر اموال رد و بدل میشود. اگر نامزدی پیش از وقوع عقد به هم بخورد، یکی از مسائل مهم این است که آیا هدیهدهنده میتواند هدایا را پس بگیرد و در صورت از بین رفتن یا مصرف شدن هدیه، امکان مطالبه قیمت آن وجود دارد یا خیر. پاسخ به این پرسش به نوع هدیه، موجود بودن یا نبودن آن، علت برهم خوردن نامزدی و شرایط هر پرونده بستگی دارد. استرداد هدایای نامزدی در قانون مدنی دارای مقررات مشخصی است و باید میان هدایایی که به مناسبت ازدواج آینده داده شدهاند و هدایایی که به علت دیگری مانند تولد یا مناسبت خانوادگی داده شدهاند تفاوت قائل شد. همچنین وضعیت طلا و سایر اموال قابل نگهداری با هدایای مصرفشدنی مانند عطر، لوازم آرایشی یا برخی اقلام مصرفی یکسان نیست. موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که درباره تحویل هدیه، مالکیت آن، موجود بودن مال یا ارزش آن اختلاف ایجاد شود. در این شرایط فاکتور خرید، رسید پرداخت، پیامها، اظهارات طرفین و سایر مدارک میتواند در اثبات ادعا مؤثر باشد. همچنین باید مشخص شود که هدایا قبل از عقد داده شدهاند یا بعد از وقوع عقد نکاح؛ زیرا قواعد حقوقی قابل اعمال در این دو وضعیت لزوماً یکسان نیست. اگر اختلاف درباره هدایا بخشی از مسائل گستردهتر مربوط به نامزدی و ازدواج باشد، بررسی موضوع در کنار سایر مسائل مشاوره حقوقی ازدواج میتواند به تشخیص مسیر مناسب کمک کند. در ادامه، شرایط پس گرفتن هدایای نامزدی، وضعیت طلا و هدایا پس از برهم خوردن نامزدی، صلاحیت مرجع رسیدگی و نحوه دفاع در دعوای استرداد هدایا را بررسی میکنیم.

در دوران نامزدی ممکن است هر یک از طرفین یا خانوادههای آنها هدایایی با هدف ازدواج آینده به طرف مقابل بدهند. این هدایا میتواند شامل طلا، انگشتر، ساعت، لباس، تلفن همراه یا سایر اموال باشد. برای استرداد هدایا، یکی از نکات مهم این است که مشخص شود هدیه واقعاً به مناسبت و در راستای ازدواج آینده داده شده یا به علت دیگری مانند تولد، مناسبت خانوادگی یا رابطهای مستقل از نامزدی تقدیم شده است.
اگر عین هدیه همچنان موجود باشد، در صورت تحقق شرایط قانونی امکان مطالبه همان مال وجود دارد. در مورد هدایایی که عین آنها از بین رفته یا دیگر موجود نیست، وضعیت متفاوت است و نوع هدیه و علت از بین رفتن آن اهمیت پیدا میکند. بهویژه میان اموالی که عرفاً نگهداری میشوند، مانند طلا و زیورآلات، با هدایای مصرفشدنی تفاوت وجود دارد.
در دعوای استرداد هدایای نامزدی، اثبات اینکه مال موردنظر به مناسبت ازدواج آینده داده شده است اهمیت زیادی دارد. فاکتور خرید، رسید بانکی، پیامها، تصاویر، شهادت شهود و سایر قرائن میتوانند حسب مورد برای اثبات تحویل هدیه و علت آن مورد استفاده قرار گیرند.
بنابراین صرف ادعای اینکه مالی در دوران نامزدی خریداری یا پرداخت شده، همیشه برای استرداد آن کافی نیست و باید رابطه میان هدیه و ازدواج موردنظر، موجود بودن مال و سایر شرایط پرونده بررسی شود.
قانون مدنی برای هدایایی که به مناسبت ازدواج آینده میان نامزدها یا خانوادههای آنها رد و بدل میشود مقررات مشخصی در نظر گرفته است. بر اساس ماده ۱۰۳۷ قانون مدنی، اگر وصلت موردنظر به هم بخورد، هر یک از نامزدها میتواند هدایایی را که به طرف مقابل یا والدین او به منظور ازدواج داده است مطالبه کند. بنابراین یکی از شرایط مهم استرداد هدایا این است که هدیه واقعاً با هدف ازدواج آینده داده شده باشد.
اگر خود هدیه همچنان موجود باشد، اصل بر مطالبه همان مال است. برای مثال اگر انگشتر، طلا، ساعت یا مال دیگری که به مناسبت نامزدی داده شده همچنان نزد طرف مقابل موجود باشد، در صورت فراهم بودن شرایط قانونی میتوان استرداد همان مال را درخواست کرد.
اگر عین هدیه دیگر موجود نباشد، وضعیت به نوع هدیه بستگی دارد. درباره هدایایی که عرفاً نگهداری میشوند، مانند طلا و برخی اموال بادوام، امکان مطالبه قیمت در شرایط مقرر قانونی وجود دارد؛ مگر اینکه ثابت شود مال بدون تقصیر دریافتکننده از بین رفته است. در مقابل، هدایایی که معمولاً مصرف میشوند و برای نگهداری طولانی داده نشدهاند، از این جهت وضعیت متفاوتی دارند.
ماده ۱۰۳۸ قانون مدنی نیز برای حالتی که ازدواج موردنظر به علت فوت یکی از نامزدها منتفی شود، حکم خاصی دارد. در چنین شرایطی اگر عین هدیه موجود باشد، موضوع استرداد آن قابل بررسی است؛ اما مقررات مربوط به مطالبه قیمت هدیه از بینرفته به همان شکل معمول بر این وضعیت حاکم نیست.
بنابراین در استرداد هدایای نامزدی در قانون مدنی باید به چهار موضوع اصلی توجه کرد: علت دادن هدیه، موجود بودن یا نبودن آن، مصرفشدنی یا ماندگار بودن مال و علت برهم خوردن ازدواج موردنظر. نتیجه دعوا نیز با توجه به همین عوامل و مدارکی که طرفین ارائه میکنند تعیین میشود.
هدایایی که پس از وقوع عقد نکاح میان زن و شوهر رد و بدل میشوند، لزوماً تابع مقررات مواد ۱۰۳۷ و ۱۰۳۸ قانون مدنی درباره هدایای دوران نامزدی نیستند؛ زیرا پس از عقد، رابطه زوجیت ایجاد شده و وضعیت حقوقی هدایا باید با توجه به ماهیت انتقال و قصد طرفین بررسی شود.
در بسیاری از موارد، مالی که یکی از زوجین بدون دریافت عوض به دیگری میبخشد ممکن است از نظر حقوقی مشمول مقررات هبه باشد. با این حال، نمیتوان گفت هر هدیهای که پس از عقد داده شده، در هر زمان و بدون هیچ شرطی قابل پس گرفتن است. امکان رجوع از هبه به عواملی مانند موجود بودن عین مال، انتقال آن به شخص دیگر، تغییر در مال، معوض یا غیرمعوض بودن هبه و سایر شرایط قانونی بستگی دارد.
برای مثال، اگر زوج پس از عقد یک قطعه طلا، خودرو یا مال دیگری را به زوجه هدیه کرده باشد، برای بررسی امکان استرداد باید مشخص شود مال هنوز موجود است یا خیر، آیا به دیگری منتقل شده، آیا در آن تغییر مؤثری ایجاد شده و انتقال اولیه با چه عنوانی صورت گرفته است. صرف پرداخت پول یا خرید مالی در دوران عقد نیز همیشه برای اثبات اینکه آن مال هبه بوده کافی نیست.
بنابراین استرداد هدایای دوران عقد با پس گرفتن هدایای نامزدی قبل از عقد تفاوت دارد و هر پرونده باید بر اساس نوع مال، زمان انتقال، اسناد موجود و قصد طرفین بررسی شود. اگر اختلاف مربوط به ادامه یا پایان رابطه پس از عقد باشد، مطالعه موضوع مشاوره نامزدی تا فسخ نکاح نیز میتواند در تشخیص وضعیت حقوقی رابطه مؤثر باشد.
همه هدایایی که در دوران نامزدی رد و بدل میشوند از نظر امکان استرداد وضعیت یکسانی ندارند. برخی هدایا ذاتاً برای مصرف داده میشوند و معمولاً پس از استفاده، عین آنها باقی نمیماند؛ مانند عطر، لوازم آرایشی، مواد خوراکی، گل و برخی اقلام مشابه. اگر چنین هدیهای مصرف شده و دیگر موجود نباشد، اصولاً امکان مطالبه عین آن وجود ندارد و مطالبه قیمت آن نیز با هدایایی که عرفاً نگهداری میشوند متفاوت است.
اما اگر هدیه مصرفشدنی هنوز استفاده نشده و عین آن موجود باشد، وضعیت آن باید با توجه به شرایط پرونده و مقررات مربوط به هدایای نامزدی بررسی شود. بنابراین صرف مصرفشدنی بودن یک مال به این معنا نیست که در صورت موجود بودن آن، هیچگاه امکان مطالبه وجود ندارد.
در تشخیص مصرفشدنی یا ماندگار بودن هدیه، فقط قیمت مال تعیینکننده نیست؛ بلکه ماهیت و عرف استفاده از آن اهمیت دارد. به همین دلیل ممکن است یک هدیه ارزش مالی بالایی داشته باشد اما برای مصرف داده شده باشد، در حالی که مالی مانند طلا، ساعت یا انگشتر معمولاً از اموالی است که عرفاً نگهداری میشود.
در دعوای استرداد هدایای نامزدی بهتر است نوع هر هدیه بهطور جداگانه مشخص شود؛ زیرا حکم مربوط به یک قطعه طلا یا تلفن همراه لزوماً با هدیهای مانند عطر یا لوازم مصرفی یکسان نیست.
هدایای غیرمصرفی، اموالی هستند که معمولاً برای نگهداری داده میشوند و با استفاده عادی از بین نمیروند؛ مانند طلا، انگشتر، ساعت، تلفن همراه، برخی لوازم شخصی و اموال مشابه. اگر چنین مالی به مناسبت ازدواج آینده داده شده باشد و پس از برهم خوردن نامزدی همچنان موجود باشد، امکان مطالبه عین آن با توجه به شرایط پرونده وجود دارد.
اگر عین هدیه دیگر موجود نباشد، باید علت از بین رفتن یا انتقال آن بررسی شود. در مورد اموالی که عرفاً نگهداری میشوند، امکان مطالبه قیمت در شرایط مقرر قانونی وجود دارد؛ اما اگر مال بدون تقصیر دریافتکننده از بین رفته باشد، وضعیت میتواند متفاوت باشد. به همین دلیل، صرف اینکه هدیه دیگر در اختیار طرف مقابل نیست، همیشه به معنای الزام او به پرداخت قیمت آن نیست.
در مورد طلا و زیورآلات، فاکتور خرید، رسید پرداخت، تصاویر، پیامها و شهادت شهود میتواند در اثبات خرید و تحویل هدیه مؤثر باشد. اگر درباره فروش یا انتقال مال اختلاف وجود داشته باشد، زمان انتقال و مدارک مربوط به آن نیز اهمیت پیدا میکند.
بنابراین در دعوای استرداد هدایای غیرمصرفی بهتر است هر مال بهصورت جداگانه بررسی شود و مشخص گردد که آیا عین آن موجود است، در اختیار چه کسی قرار دارد، به چه مناسبتی داده شده و چه مدارکی برای اثبات مالکیت و تحویل آن وجود دارد.
یکی از پرسشهای مهم در این موضوع این است که دعوای استرداد هدایای نامزدی در صلاحیت کدام دادگاه است. تعیین مرجع صالح به موضوع دقیق خواسته، ارزش مالی هدایا و وضعیت رابطه طرفین بستگی دارد؛ بنابراین نمیتوان در همه پروندهها بدون بررسی بهای خواسته و شرایط دعوا، یک مرجع واحد را معرفی کرد.
دعوای استرداد هدایا یک دعوای مالی است و خواهان باید در دادخواست، هدایای مورد مطالبه و ارزش آنها را مشخص کند. همچنین باید روشن شود اختلاف مربوط به هدایای دوران نامزدی پیش از عقد است یا مالی پس از وقوع عقد نکاح به یکی از زوجین منتقل شده است؛ زیرا مبنای حقوقی این دو وضعیت میتواند متفاوت باشد.
در تعیین صلاحیت محلی نیز اصولاً اقامتگاه خوانده اهمیت دارد، اما با توجه به ماهیت خانوادگی بعضی اختلافات و شرایط طرفین، پیش از ثبت دادخواست بهتر است مرجع صالح برای همان پرونده بررسی شود. انتخاب نادرست مرجع رسیدگی میتواند موجب صدور قرار عدم صلاحیت و طولانی شدن روند پرونده شود.
بنابراین اگر قصد طرح دعوای استرداد طلا، انگشتر، وجه نقد یا سایر هدایای نامزدی را دارید، بهتر است پیش از ثبت دادخواست، ارزش خواسته، زمان تحویل هدایا، وقوع یا عدم وقوع عقد و اقامتگاه طرفین مشخص شود تا دادخواست در مرجع صالح مطرح گردد.
اگر علیه شما دعوای استرداد هدایای نامزدی مطرح شده باشد، صرف ادعای خواهان درباره خرید یا پرداخت وجه برای محکومیت کافی نیست و باید مشخص شود مال موردنظر با چه عنوانی، در چه زمانی و با چه هدفی به شما داده شده است. یکی از مهمترین موضوعات در دفاع، این است که آیا هدیه واقعاً به مناسبت ازدواج آینده داده شده یا مربوط به مناسبت دیگری مانند تولد، روابط خانوادگی یا هدیهای مستقل از نامزدی بوده است.
در لایحه دفاعیه استرداد هدایای نامزدی باید وضعیت هر مال جداگانه بررسی شود. موجود بودن یا نبودن عین هدیه، مصرفشدنی یا غیرمصرفی بودن آن، علت از بین رفتن مال، وقوع یا عدم وقوع عقد نکاح و مدارکی که خواهان برای اثبات خرید و تحویل هدیه ارائه کرده است، میتواند در نتیجه پرونده مؤثر باشد.
اگر خواهان قیمت هدیهای را مطالبه کرده که دیگر موجود نیست، باید بررسی شود آیا آن مال از اموالی بوده که عرفاً نگهداری میشود و علت تلف یا از بین رفتن آن چه بوده است. همچنین اگر مال مورد ادعا اساساً به خوانده تحویل نشده یا مالکیت و تحویل آن محل اختلاف باشد، این موضوع باید همراه با دلایل و مدارک در دفاع مطرح شود.
فاکتور خرید بهتنهایی در همه موارد اثباتکننده تحویل هدیه به طرف مقابل نیست؛ همانطور که نبود فاکتور نیز لزوماً به معنای غیرقابل اثبات بودن ادعا نیست. پیامها، رسیدهای بانکی، تصاویر، شهادت شهود و سایر قرائن نیز ممکن است حسب شرایط پرونده مورد استناد قرار گیرند.
برای تهیه دفاع متناسب با خواسته و مدارک طرف مقابل میتوانید از خدمات نگارش لایحه استفاده کنید. در چنین پروندهای بهتر است متن دادخواست، فهرست هدایای مطالبهشده و تمام مستندات خواهان پیش از تنظیم لایحه دفاعیه بررسی شود.
از نظر حقوقی باید میان برهم خوردن نامزدی قبل از عقد و جدایی پس از وقوع عقد نکاح تفاوت قائل شد. صرف خواستگاری، توافق خانوادهها یا نامزدی، رابطه زوجیت ایجاد نمیکند و تا زمانی که عقد نکاح واقع نشده باشد، طرفین زن و شوهر محسوب نمیشوند. بنابراین نامزدی را نباید یک «عقد جایز» تلقی کرد.
اگر نامزدی پیش از عقد به هم بخورد، وضعیت هدایایی که با هدف ازدواج آینده داده شدهاند بر اساس مقررات مربوط به هدایای نامزدی بررسی میشود. اما اگر عقد نکاح واقع شده باشد، قواعد مربوط به هدایای دوران نامزدی قبل از عقد لزوماً قابل اعمال نیست و ممکن است ماهیت حقوقی مال از جهت هبه، مالکیت، انتقال مال یا توافق طرفین بررسی شود.
همچنین برهم خوردن نامزدی با فسخ نکاح تفاوت دارد. فسخ نکاح مربوط به زمانی است که عقد ازدواج واقع شده و به علت وجود شرایط قانونی، یکی از طرفین حق فسخ نکاح را مطرح میکند؛ در حالی که پیش از عقد، اساساً رابطه زوجیت ایجاد نشده است.
اگر اختلاف از دوران نامزدی آغاز شده و تا بعد از عقد ادامه پیدا کرده باشد، تشخیص اینکه هر هدیه در چه زمانی و با چه عنوانی داده شده اهمیت زیادی دارد. در چنین پروندههایی بهتر است هدایای قبل از عقد و اموال منتقلشده پس از عقد بهصورت جداگانه بررسی شوند.
در دعوای استرداد هدایای نامزدی، صرف ادعای خرید یا تحویل هدیه کافی نیست و هر یک از طرفین باید ادعای خود را با مدارک و قرائن موجود اثبات کنند. به همین دلیل جمعآوری اسناد مربوط به خرید، پرداخت و تحویل هدایا پیش از ارسال اظهارنامه یا ثبت دادخواست اهمیت زیادی دارد.
فاکتور خرید طلا، انگشتر، ساعت یا سایر اموال، رسیدهای بانکی، واریز وجه، پیامها و مکاتبات طرفین، تصاویر مربوط به مراسم نامزدی و در صورت لزوم شهادت افرادی که از خرید یا تحویل هدیه اطلاع دارند، میتواند در اثبات ادعا مؤثر باشد. ارزش هر یک از این مدارک با توجه به شرایط پرونده و سایر دلایل موجود بررسی میشود.
اگر عین هدیه همچنان موجود باشد، بهتر است مشخصات آن تا حد امکان دقیق در دادخواست ذکر شود؛ برای مثال نوع طلا، تعداد قطعات، مشخصات فاکتور، وزن یا سایر ویژگیهای قابل شناسایی. اگر هدیه دیگر موجود نیست و قیمت آن مطالبه میشود، علت از بین رفتن یا انتقال مال نیز اهمیت پیدا میکند.
همچنین باید مشخص شود هدیه قبل از عقد و به مناسبت ازدواج آینده داده شده یا پس از وقوع عقد نکاح؛ زیرا این موضوع میتواند مبنای حقوقی دعوا را تغییر دهد. به همین دلیل مرتب کردن مدارک بر اساس تاریخ خرید و تحویل هدایا، یکی از اقدامات مهم پیش از طرح دعوای استرداد هدایای نامزدی است.
طلا و زیورآلات از رایجترین هدایای دوران نامزدی هستند و در صورت برهم خوردن نامزدی، معمولاً یکی از مهمترین موضوعات اختلاف میان طرفین محسوب میشوند. اگر طلا به مناسبت ازدواج آینده به طرف مقابل داده شده باشد و عین آن همچنان موجود باشد، امکان مطالبه استرداد آن با توجه به شرایط قانونی و مدارک پرونده وجود دارد.
اگر طلای هدیهشده فروخته، مفقود یا از بین رفته باشد، موضوع نیازمند بررسی دقیقتری است. در این وضعیت باید مشخص شود آیا طلا از اموالی بوده که عرفاً نگهداری میشود، علت از بین رفتن یا انتقال آن چه بوده و آیا تقصیری متوجه دریافتکننده بوده است یا خیر. بنابراین نمیتوان در همه پروندهها صرفاً به دلیل موجود نبودن طلا، حکم یکسانی درباره پرداخت قیمت آن داد.
برای اثبات خرید و تحویل طلا، فاکتور طلافروشی، رسید کارتخوان یا واریز بانکی، تصاویر مراسم، پیامهای طرفین و شهادت اشخاص مطلع میتواند حسب مورد مورد استناد قرار گیرد. اگر فاکتور به نام شخص دیگری مانند پدر یا مادر یکی از نامزدها صادر شده باشد، باید مشخص شود خریدار واقعی چه کسی بوده و طلا با چه عنوانی به طرف مقابل تحویل داده شده است.
همچنین باید میان طلای دوران نامزدی قبل از عقد و طلایی که پس از وقوع عقد نکاح به همسر هدیه شده تفاوت گذاشت؛ زیرا مبنای حقوقی استرداد این دو وضعیت یکسان نیست. بنابراین زمان تحویل طلا و اینکه عقد در زمان هدیه واقع شده بود یا خیر، از نکات مهم پرونده است.
اگر ازدواج موردنظر به علت فوت یکی از نامزدها انجام نشود، وضعیت هدایای دوران نامزدی با حالتی که نامزدی به دلایل دیگر به هم میخورد تفاوت دارد. در این شرایط باید میان عین هدیه موجود و هدیهای که از بین رفته یا دیگر موجود نیست تفکیک کرد.
اگر خود هدیه همچنان موجود باشد، امکان بررسی استرداد همان مال وجود دارد. برای مثال اگر انگشتر، طلا، ساعت یا مال دیگری که به مناسبت ازدواج آینده داده شده هنوز موجود باشد، موضوع بازگرداندن عین آن میتواند مطرح شود.
اما اگر هدیه از بین رفته و ازدواج موردنظر به علت فوت یکی از نامزدها منتفی شده باشد، مقررات مربوط به مطالبه قیمت هدیه مانند حالت عادی برهم خوردن نامزدی اعمال نمیشود. بنابراین فوت یکی از طرفین میتواند در امکان مطالبه قیمت هدایای تلفشده اثر مستقیم داشته باشد.
در چنین پروندههایی باید مشخص شود هدیه توسط چه کسی داده شده، عین آن در زمان فوت موجود بوده یا خیر و اکنون در اختیار چه شخصی قرار دارد. اگر هدیه وارد ترکه متوفی شده باشد یا میان وراث درباره آن اختلاف وجود داشته باشد، بررسی وضعیت مالکیت و مدارک مربوط اهمیت بیشتری پیدا میکند.
اگر پس از ارسال اظهارنامه یا مذاکره، هدایای نامزدی مسترد نشوند، خواهان میتواند با توجه به شرایط پرونده برای طرح دعوای استرداد هدایا اقدام کند. در دادخواست باید مشخص شود چه مالی مورد مطالبه است، هدیه در چه زمانی و با چه مناسبتی داده شده و چرا خواهان خود را مستحق بازپسگیری آن میداند.
بهتر است هدایای مورد مطالبه بهصورت دقیق و جداگانه در دادخواست ذکر شوند. برای مثال اگر موضوع دعوا چند قطعه طلا، انگشتر، ساعت یا وجه پرداختی باشد، مشخصات هر مورد، ارزش تقریبی و مدارکی که خرید یا تحویل آن را نشان میدهد ذکر شود. درج کلی عباراتی مانند «تمام هدایای دوران نامزدی» بدون مشخص کردن مصادیق میتواند رسیدگی را دشوارتر کند.
اگر عین هدیه موجود باشد، خواسته میتواند بر استرداد همان مال متمرکز شود. اگر عین مال موجود نباشد و خواهان مطالبه قیمت را مطرح کند، باید شرایط قانونی مربوط به نوع هدیه، علت از بین رفتن آن و امکان مطالبه قیمت بررسی شود.
دعوای استرداد هدایای نامزدی ماهیت مالی دارد و هزینه دادرسی و مرجع صالح نیز با توجه به ارزش خواسته و مقررات جاری تعیین میشود. به همین دلیل استفاده از مبالغ و نصابهای قدیمی مانند «۲۰ میلیون تومان» در متن صفحه مناسب نیست و بهتر است هنگام ثبت دادخواست، صلاحیت مرجع رسیدگی بر اساس مقررات روز بررسی شود.
اگر اختلاف درباره مالکیت، تحویل هدیه یا مبنای قانونی استرداد جدی باشد، بررسی دادخواست و مدارک توسط وکیل دادگستری خانواده میتواند پیش از ثبت دعوا به مشخص شدن خواسته و مستندات لازم کمک کند.
دعوای استرداد هدایای نامزدی از دعاوی مالی محسوب میشود؛ بنابراین هزینه دادرسی آن بر اساس بهای خواسته و تعرفههای قانونی زمان ثبت دادخواست محاسبه خواهد شد. به همین دلیل نمیتوان یک مبلغ ثابت را برای تمام پروندههای استرداد هدایا تعیین کرد.
در زمان تنظیم دادخواست، خواهان باید ارزش مالی هدایای مورد مطالبه را مشخص کند. اگر موضوع دعوا طلا، انگشتر، ساعت، تلفن همراه یا سایر اموال باشد، ارزش خواسته در تعیین هزینه دادرسی و همچنین تشخیص مرجع صالح رسیدگی اهمیت دارد.
اگر عین هدیه موجود باشد و استرداد همان مال مطالبه شود، مشخصات و ارزش آن باید تا حد امکان دقیق در دادخواست درج شود. در مواردی که عین مال موجود نیست و مطالبه قیمت مطرح میشود نیز مبلغ مورد مطالبه باید با توجه به شرایط قانونی دعوا تعیین شود.
با توجه به تغییر احتمالی تعرفههای دادرسی و نصاب صلاحیت مراجع قضایی، بهتر است هنگام ثبت دادخواست، مبلغ هزینه دادرسی و مرجع صالح بر اساس مقررات جاری بررسی شود. بنابراین عبارت قدیمی صفحه که رسیدگی را بر اساس نصاب «۲۰ میلیون تومان» بین شورای حل اختلاف و دادگاه تقسیم کرده است، حذف شود و همین متن جایگزین آن گردد.
در برخی روابط نامزدی، بهجای طلا یا هدیه فیزیکی، مبالغی از طریق کارتبهکارت یا واریز بانکی به طرف مقابل پرداخت میشود. صرف وجود رسید بانکی بهتنهایی مشخص نمیکند که مبلغ پرداختشده حتماً «هدیه نامزدی» بوده و قابل استرداد است؛ ابتدا باید علت و عنوان پرداخت مشخص شود.
ممکن است مبلغ برای خرید هدیه، هزینه مراسم، قرض، کمک مالی، پرداخت یک بدهی یا با هدف ازدواج آینده پرداخت شده باشد. بنابراین در صورت بروز اختلاف، توضیحات طرفین، پیامها و مکاتبات، زمان پرداخت، مبلغ و سایر قرائن میتواند در تشخیص ماهیت وجه اهمیت داشته باشد.
اگر خواهان مدعی باشد وجه صرفاً به مناسبت ازدواج آینده پرداخت شده است، باید بتواند ارتباط میان پرداخت و وصلت موردنظر را اثبات کند. از طرف دیگر، اگر دریافتکننده ادعا کند وجه بابت قرض، هزینه مشترک یا موضوع دیگری پرداخت شده، مدارک مربوط به آن ادعا نیز باید بررسی شود.
در نتیجه، پس گرفتن پول واریزی در دوران نامزدی فقط بر اساس ارائه پرینت حساب بانکی تعیین نمیشود و عنوان واقعی پرداخت اهمیت اساسی دارد. بهتر است پیش از طرح دعوا، هر واریز بهصورت جداگانه همراه با تاریخ، مبلغ، علت پرداخت و مدارک مرتبط بررسی شود.