- توسط: هادی توکلی
- ۱۴۰۵/۷/۲۸ | ۱۸:۵۱:۳۱
سلام، وقت شما بخیر.
طبق قوانین ایران، بیسواد بودن شخص هیچ مانع قانونی برای اعطای وکالت کاری نیست و فردی که سواد خواندن و نوشتن ندارد نیز میتواند با مراجعه به دفتر اسناد رسمی، به شخص دیگری وکالت بدهد؛ مشروط بر اینکه دارای اهلیت قانونی باشد و قصد و رضایت او برای اعطای وکالت احراز شود.
برای انجام این کار، شخص بیسواد باید همراه با مدارک هویتی معتبر به دفتر اسناد رسمی مراجعه کند و موضوع و حدود اختیارات وکیل را مشخص نماید.
سردفتر موظف است مفاد وکالتنامه را بهگونهای برای شخص توضیح دهد که از موضوع و آثار حقوقی آن آگاه شود. مطابق مقررات تنظیم اسناد رسمی، برای اشخاص بیسواد تشریفات ویژهای از جمله حضور فرد باسواد و مورد اعتماد بهعنوان معتمد و ثبت مشخصات و امضای او در سند پیشبینی شده است.
چنانچه شخص قادر به امضا نباشد، میتوان با رعایت تشریفات قانونی از اثر انگشت او استفاده کرد. بنابراین، نداشتن سواد یا توانایی امضا بهتنهایی موجب بیاعتباری وکالتنامه نخواهد شد.
نکته مهم این است که وکالت کاری باید دقیقاً متناسب با موضوع موردنظر تنظیم شود. برای مثال، اگر هدف صرفاً پیگیری امور اداری، مراجعه به سازمانها، دریافت مدارک یا انجام امور مشخص باشد، بهتر است اختیارات وکیل به همان موارد محدود شود و از اعطای اختیارات غیرضروری مانند فروش اموال، دریافت وجوه یا انتقال مالکیت خودداری گردد.
همچنین اگر شخص علاوه بر بیسوادی، به دلیل بیماری یا مشکلات جسمی قادر به حضور در دفترخانه نباشد، امکان بررسی انجام تشریفات تنظیم سند در خارج از دفترخانه مطابق مقررات مربوط وجود دارد.
توجه داشته باشید که بیسوادی با نداشتن اهلیت قانونی تفاوت دارد. اگر شخص توانایی درک ماهیت و آثار وکالت را نداشته باشد، صرف حضور معتمد یا اخذ اثر انگشت برای معتبر شدن وکالتنامه کافی نیست.
برای اطمینان از صحت تنظیم سند، استفاده از مشاوره حقوقی و مشاوره با وکیل میتواند به تعیین دقیق حدود اختیارات و پیشگیری از سوءاستفاده احتمالی کمک کند.
برای اظهارنظر قطعی، مشخص شدن موضوع وکالت کاری، وضعیت جسمی و ذهنی شخص، توانایی حضور در دفترخانه و حدود اختیاراتی که قرار است به وکیل داده شود، ضروری است.