• توسط: هادی توکلی
• ۱۴۰۵/۷/۲۳ | ۱۹:۱۹:۱۹

---

با سلام و احترام؛ در پاسخ به سؤال شما باید گفت خیر، امضای شرط تنصیف دارایی توسط زوجه در سند ازدواج، به معنای نصف شدن اموال زن پس از طلاق نیست و بر اساس شرط تنصیف دارایی که معمولاً در عقدنامه‌های رسمی درج می‌شود، هیچ تعهدی برای انتقال نصف اموال زوجه به شوهر ایجاد نمی‌شود. مطابق شرط تنصیف دارایی مندرج در عقدنامه‌های متداول، چنانچه زوج این شرط را امضا کرده باشد، در صورت تحقق شرایط قانونی و قراردادی، ممکن است مکلف شود تا نصف دارایی موجود خود را که در دوران زندگی مشترک به دست آورده است، به زوجه منتقل کند. البته اجرای این شرط معمولاً منوط به آن است که طلاق به درخواست مرد باشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوءرفتار وی نباشد. همچنین انتقال دارایی به‌صورت خودکار انجام نمی‌شود و میزان آن با توجه به مفاد شرط و شرایط پرونده تعیین خواهد شد. از سوی دیگر، مطابق ماده ۱۱۱۸ قانون مدنی، زن مستقلاً می‌تواند در دارایی خود هرگونه تصرفی داشته باشد. بنابراین، اموالی که متعلق به زن است، اعم از اموال قبل از ازدواج یا دارایی‌هایی که در دوران زندگی مشترک به دست آورده، صرفاً به دلیل وقوع طلاق یا امضای شرط متداول تنصیف دارایی، متعلق به شوهر نخواهد شد. نکته مهم این است که اگر زن و شوهر علاوه بر شرط چاپ‌شده عقدنامه، توافق جداگانه‌ای درباره تقسیم اموال یا انتقال بخشی از دارایی زن تنظیم کرده باشند، آثار آن توافق باید مستقلاً بررسی شود. بنابراین، توصیه می‌شود در صورت وجود شروط اختصاصی در عقدنامه، از طریق مشاوره حقوقی مفاد دقیق آن‌ها بررسی شود. همچنین مشاوره با وکیل خانواده می‌تواند برای شناخت تعهدات مالی زوجین و آثار شروط ضمن عقد مفید باشد. در مجموع، امضای شرط متداول تنصیف دارایی توسط زوجه هیچ حقی برای شوهر نسبت به نصف اموال زن ایجاد نمی‌کند و این شرط، در صورت امضای زوج و تحقق شرایط مقرر، اصولاً تعهدی به نفع زوجه و بر عهده زوج است.